Sejmowa Komisja Kultury i Środków Przekazu zarekomendowała w środę odrzucenie w pierwszym czytaniu projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2010 rokiem . Za odrzuceniem projektu opowiedzieli się posłowie PO, przeciw byli m.in. posłowie PiS i PSL.

W 2010 r. przypada 100. rocznica śmierci .

Projekt uchwały, którego autorami są posłowie PiS, negatywnie zaopiniowało Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, według którego jest za późno na podejmowanie tego rodzaju inicjatywy.
- W tej chwili, w listopadzie, gdy mamy już zamknięte programy ministra na rok przyszły i zamknięty kalendarz najważniejszych wydarzeń, trudno byłoby nam przygotować Rok – powiedziała Zina Jarmoszuk, dyrektor Departamentu Mecenatu Państwa Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Podkreśliła, że największy wysiłek resortu kultury, jeśli chodzi o uczczenie wybitnych Polaków w 2010 r., poświęcony będzie upamiętnieniu postaci Fryderyka Chopina. Jak przypomniała, Sejm przyjął uchwałę o ustanowieniu 2010 r. Rokiem Fryderyka Chopina już w maju 2008 r.

Ze stanowiskiem ministerstwa kultury zgodzili się posłowie PO argumentując, że przyjęcie uchwały o Roku Konopnickiej musi wiązać się z wcześniejszym ustaleniem programu obchodów, którego zabrakło przy składaniu wniosku do komisji.
- Tego rodzaju inicjatywy muszą być poparte konkretem, a tutaj nie widzę żadnego pomysłu jak Rok obchodzić – powiedział poseł PO Kazimierz Kutz.

Z kolei w opinii posłanki PiS Anny Sobeckiej odrzucenie projektu jest lekceważeniem wzorca patriotyzmu, który dała Polsce .
- 250 polskich szkół noszące jej imię daje wyraz jak bardzo jest ta osoba szanowana. Jeśli komisja i Sejm to zlekceważy i nie podejmie uchwały ws. ustanowienia roku 2010 Rokiem to tego historia nam nie wybaczy – powiedziała Sobecka.

Za kompromisowe rozwiązanie uznała posłanka PO Iwona Śledzińska-Katarasińska wniosek o podjęciu przez komisję „uchwały o upamiętnieniu ” w styczniu 2010 r.
- Chodzi o przyjęcie komisyjnej uchwały Sejmu czczącej postać i wzywającej władze publiczne, oświatowe, kulturalne i samorządowe do otoczenia opieką i pamięcią tej rocznicy – powiedziała Śledzińska-Katarasińska.

(pseud. Jan Sawa) żyła w latach 1842-1910. W 1908 r. napisała słynną Rotę ze słowami Nie rzucim ziemi skąd nasz ród. Jest także autorką utworów dla dzieci (m.in. ), liryk stylizowanych na ludowe (A jak poszedł król na wojnę), realistycznych obrazków (W piwnicznej izbie), nowel (Mendel Gdański) oraz poematu z dziejów emigracji polskiej (Pan Balcer w Brazylii).
Źródło: http://ksiazki.wp.pl/tytul,Poslowie-nie-chca-ustanowienia-roku-2010-Rokiem-Marii-Konopnickiej,wid,15108,wiadomosc.html

Filozofia jako nauka, która prostym językiem opowiada o najtrudniejszych sprawach to temat popularnonaukowej książki pt. i . Publikacja pojawiła się właśnie w polskich księgarniach.

- W Polsce przyjęło się, że filozofia to jest bujanie w obłokach i myślenie o niebieskich migdałach. Mówi się przecież: nie filozofuj, tylko weź się do roboty. Tymczasem istotą filozofii jest mówienie o rzeczach najtrudniejszych w prosty, jasny i zrozumiały sposób – powiedział podczas promocji książki Jarosław Marek Spychała, twórca i wykładowca Akademii Filozoficznej Lego-logos w Warszawie.

Jak przekonywał w książce, w której znajdują się takie pojęcia, jak np. tautologia, dedukcja z indukcją czy różnica między wiedzą a priori i a posteriori, czytelnik odnajdzie szereg przykładów, które praktycznie i bezpośrednio dotyczą życia każdego z nas.

- To jest największa wartość tej publikacji. Np. o podstawowych narzędziach argumentacji: formułowaniu poprawnych twierdzeń, ich uzasadnianiu, wyłapywaniu błędów logicznych w tezach przeciwnika mówi się w odwołaniu do życiowych sytuacji – zauważył Spychała.

- I o to chodzi. By filozofia była żywą nauką, a nie tylko domeną starszych panów w okularach, z brodami i w kłębach dymu z fajek – dodał.

Spychała podkreślił, że wysoką merytoryczną jakość książki gwarantują autorzy: (brytyjski popularyzator filozofii m.in. w BBC) i (profesor filozofii w Transylvania University w USA), którzy są wykształceni w duchu anglosaskiej szkoły filozofowania.
- Tam już od wieków, czasów m.in. Johna Locke”a i , kładzie się nacisk na to, by filozofia była uprawiana w jasny i precyzyjny sposób – zaznaczył.

Spychała przywołał też ich słowa. Według autorów książki, sztuka uprawiania filozofii, podobnie jak sztuka uprawiania chirurgii, wymaga mistrzowskiego opanowania określonej dziedziny wiedzy, ale również nabrania precyzji i zręczności w posługiwaniu się zestawem instrumentów czy narzędzi. można uważać za pewien zbiór takich właśnie narzędzi.

Książka ma sześć rozdziałów: podstawowe narzędzia argumentacji (m.in. przesłanki i wnioski, obalenie, pewność a prawdopodobieństwo), dalsze narzędzia argumentacji (dialektyka, analogie, dźwignie wyobraźni), narzędzia oceny (fałszywa dychotomia, widły , paradoksy), narzędzia rozróżniania pojęciowego (wynikanie i implikacja, obiektywne i subiektywne, sens i znaczenie), narzędzia krytyki radykalnej (krytyka feministyczna, nietzscheańska krytyka kultury chrześcijańsko-platońskiej, sartre”owska krytyka złej wiary), narzędzia u kresu (przekonania bazowe, doświadczenie mistyczne i objawienie, sceptycyzm).

Wydawca , którym jest Instytut Wydawniczy PAX w Warszawie, obiecuje, że każdy kto przeczyta książkę, będzie wiedział m.in. jak uniknąć błędów w rozumowaniu.
- Czy wyjątek naprawdę potwierdza regułę? Czym różni się argumentacja od wyjaśniania? Dlaczego niektóre rzeczy nie mieszczą nam się w głowie? Co można obciąć brzytwą Ockhama? Ta książka, jako kompendium filozofii pomaga na te i podobne pytania odpowiedzieć – powiedziała Mirosława Łomnicka z Instytutu Wydawniczego PAX.

Książce towarzyszy także podobna publikacja pt. Przybornik etyka tych samych autorów, którzy przybliżają w niej z kolei fundamentalne pojęcia, metody i koncepcje funkcjonujące w etyce.
Źródło: http://ksiazki.wp.pl/tytul,iPrzybornik-filozofai-trafil-do-ksiegarn,wid,15737,wiadomosc.html

Otwarciem wystawy poświęconej Ryszardowi Milczewskiemu-Bruno rozpoczęły się w środę w Więcborku (woj. kujawsko-pomorskie) Spotkania Poetyckie Pobocza 2008. W tym roku impreza gości w pięciu miejscowościach.

Przez cztery dni, przede wszystkim w małych miasteczkach Kujawsko-Pomorskiego, kilkudziesięciu poetów i pisarzy spotykać się będzie z miłośnikami literatury. Przewidziano nie tylko tradycyjne spotkania autorskie, ale także panele i prezentacje twórczości przez samych autorów.

Spotkania Poetyckie to także koncerty muzyki i poezji śpiewanej oraz ciesząca się co roku ogromnym zainteresowaniem Noc poetów. Tym razem to klubowe spotkanie z poezją i piosenką odbędzie się w stylowych wnętrzach pałacu w Sypniewie.

Udział w tegorocznym festiwalu zapowiedziało około pięćdziesięciu poetów, prozaików, krytyków i tłumaczy z dziesięciu krajów: Białorusi, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Czech, Niemiec, Serbii, Słowacji, Słowenii, Ukrainy oraz Polski. Ponadto wystąpią wykonawcy piosenki literackiej.

Imprezy festiwalowe odbędą się w Więcborku, Sypniewie, Koronowie, Bydgoszczy i Sępólnie Krajeńskim. Pisarze i poeci odwiedzą także kilkanaście szkół średnich podczas lekcji i warsztatów poetyckich dla piszącej młodzieży.

Od początku istnienia festiwal związany jest z internetowym Kwartalnikiem Literacko-Artystycznym Pobocza, czasopismem poświęconym kulturze, a w szczególności literaturze krajów Europy Środkowej, Południowej i Wschodniej.

- Członkowie i współpracownicy redakcji na co dzień rozrzuceni są po Europie, a ich kontakt polega głównie na wymianie elektronicznych listów, rozmowach za pomocą internetowych komunikatorów, ewentualnie rozmowach telefonicznych. Prowadzenie pisma w ten sposób jest możliwe, ale bardzo niekomfortowe, dlatego postanowiliśmy wreszcie spotkać się i wówczas pojawiła się idea zorganizowania przy tej okazji festiwalu poetyckiego – powiedział Paweł Szydło, organizator przedsięwzięcia.

Goście festiwalu będą mogli także nabyć rocznik internetowych Poboczy, który co roku ukazuje się z okazji festiwalu w tradycyjnym, papierowym wydaniu.
Źródło: http://ksiazki.wp.pl/tytul,Rozpoczely-sie-poetyckie-Pobocza-2008,wid,12291,wiadomosc.html

Harry Potter lewicowym bohaterem intelektualnej arystokracji przeciwko materialistycznej klasie średniej? Tak przynajmniej wynika z lektury piątkowego wydania francuskiego lewicowego dziennika „Liberation”, który bohaterowi powieści poświęcił okładkę i dwie strony analizy.

ZOBACZ KTO GRA W FILMACH O HARRYM

W piątek we Francji ukazało się tłumaczenie ostatniego tomu powieści. Sprzedaż jego francuskiej wersji rozpoczęła się o północy.

J.K. ROWLING W USA

Gazeta, która jak inne francuskie media nigdy nie obawiała się posądzenia o intelektualny arystokratyzm, zaprosiła do analizy powieści filozofa Jean-Claude”a Milnera.

Doszukuje się on w niej reakcji na wolnorynkową rewolucję zapoczątkowaną w Wielkiej Brytanii przez Margaret Thatcher.

Czytając Harry”ego Pottera ma się według niego wrażenie, że czuje, podobnie jak wielu kulturalnych Anglików, że była prawdziwa, katastrofalna rewolucja thatcherowska i że jedyną szansą na przetrwanie kultury jest wiedza okultystyczna.

Milner utożsamia mugoli z burżuazją, której brakuje wykształcenia i której materialnie nieźle wiodło się w latach władzy pani Tatcher i później za czasów Tony”ego Blaira.

– W świecie opisywanym przez są mugole, którzy reprezentują thatcherowsko-blairowską klasę średnią (obejmującą dolną i górną klasę średnią), i dopiero potem inni: ludzie, ludzie kulturalni i arystokracja bez grosza przy duszy, ci, z którymi spotkania można spodziewać się w [brytyjskich] szkołach publicznych i na uniwersytecie w Cambridge – powiedział Milner.

Jego zdaniem bezstronny świat kultury, na którego straży stoi Harry Potter ze swymi przyjaciółmi z elitarnej akademii Hogwarts, reprezentuje formę opozycji wobec wartości lansowanych przez nastawioną na zysk gospodarkę rynkową.

– Jako taki, Harry Potter jest machiną wojenną przeciwko thatcherowsko-blairowskiemu światu i „American Way of Life” (amerykańskiej kulturze i stylowi życia) – twierdzi Milner.
Źródło: http://ksiazki.wp.pl/tytul,Harry-Potter-lewicowym-bohaterem,wid,10427,wiadomosc.html

Pierwsza książka przedstawiająca 45-letnią historię najwybitniejszego teatru alternatywnego Polski powojennej – album o Teatrze Ósmego Dnia – trafił do polskich księgarń.
„Gdybym nie spotkał Teatru Ósmego Dnia u progu dorosłego życia, byłbym innym człowiekiem. Myślę, że to samo może powiedzieć wielu z mojego pokolenia” – napisał Janusz Majcherek we wstępie.

Album, wydany przez Agorę, Ośrodek KARTA i Dom Spotkań z Historią, prezentuje całą drogę Teatru. Zdjęcia przywołują obrazy, gesty i słowa, które nie tylko zapadały w pamięć widowni – wpływały na tożsamość coraz bardziej zbuntowanego pokolenia.

Teatr Ósmego Dnia to najsłynniejsza polska grupa teatralna, założona w 1964 przez studentów polonistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pierwotna nazwa zespołu brzmiała: Studencki Teatr Poezji Ósmego Dnia. W pierwszym składzie zespołu byli i Lech Raczak. Pierwsze spektakle oparte były na wierszach m.in. i . Przełomem w historii grupy okazała się współpraca z i Teatrem Laboratorium, którą Teatr Ósmego Dnia nawiązał w 1966 roku. Drugim wydarzeniem, które wywarło wpływ na oblicze teatru, był Marzec”68 – studencki wybuch, represje władz, intelektualny i moralny wymiar tych zdarzeń. Teatr Ósmego Dnia w swoich spektaklach komentował i poddawał krytyce rzeczywistość PLR-u.

Na początku lat 70. grupa sformułowała swój program polegający na budzeniu nieufności, kwestionowaniu schematów myślowych, stereotypów kulturowych nie w toku detektywistycznego dociekania, kto jest odpowiedzialny za ich kultywowanie, ale przez zadawanie pytania sobie i widzom: co zrobimy dla ich unicestwienia (…) – jak ujął to kierujący teatrem Lech Raczak.
Pierwszym przedstawieniem „Ósemek”, z całej serii głośnych przedstawień z lat 70., było „Wprowadzenie do …” (1970), spektakl wyśmiewający kult Lenina, demaskujący fałsz i bezrefleksyjne schematy ludzkich postaw. Kolejna premiera to spektakl „Jednym tchem” (1971), którego punktem wyjścia stały się wydarzenia marcowe oraz grudzień”70, a poetycką inspiracją poezja .

W początkach lat 70. grupa poszerzała środki wyrazu i poszukiwała nowej publiczności. Efektem tych starań były wielkie plenerowe widowiska: „Sztafeta” (1971) oraz „Integracja” (1972). Zmienił się też zespół aktorski, przez wszystkie lata działalności z zespołem współpracowało ponad 100 osób, w tym Orkiestra Ósmego Dnia kierowana przez kompozytora Jana Kaczmarka. W 1979 Teatr Ósmego Dnia zyskał status teatru zawodowego. Z wybuchem stanu wojennego grupa poddana została szykanom, aktorów nie wypuszczano z egzekutor kraju na festiwale teatralne, cofnięto dotacje, zabrano teatrowi salę, obłożono zakazem występów. W tym czasie teatr grał przede wszystkim w kościołach takie spektakle jak „Przypowieść” (1982), „Raport z oblężonego miasta” (1983) czy „Cuda i mięso” (1984).

W połowie lat 80. Teatr Ósmego Dnia wyemigrował i osiadł we włoskiej Ferrarze, gdzie powstawały kolejne przedstawienia:, „Jeśli pewnego popołudnia w mieście szczęśliwym…” (1986), „Spacer ponad ziemią” (1987) i „Mięso” (1989). Po politycznym przełomie 1989 Teatr Ósmego Dnia powrócił na stałe do Poznania. W 1991 powstał pierwszy spektakl po powrocie z emigracji – „Ziemia niczyja”. Teatr Ósmego Dnia nadal działa – ostatnia premiera pt. „Paranoicy i pszczelarze” miała miejsce w grudniu zeszłego roku.
Źródło: http://ksiazki.wp.pl/tytul,Ukazal-sie-album-o-Teatrze-Osmego-Dnia,wid,15386,wiadomosc.html

Książki są wciąż lepsze od Internetu. Aż 76% użytkowników Internetu uważa książki za bardziej wiarygodne źródło informacji niż sieć. Tylko 13% Internautów wymienia sieć jako sprawdzone, zaufane źródło wiadomości.

Wytłumaczenie jest proste. Rozreklamowany Web 2.0 to póki co tylko zbiór opinii i wypowiedzi różnych osób, na ogół o wątpliwej wartości poznawczej. Kiedy ktoś potrzebuje solidnej, ugruntowanej wiedzy, sięga po książki. Jak pokazało badanie – dzieje się tak niezależnie od tego, czy jest sieciofobem czy wręcz przeciwnie – zna Internet jak własną kieszeń.

Sieć wcale nie zniechęca też do lektury jako sposobu spędzania czasu. Polscy internauci czytają dużo, dużo więcej niż przeciętny Polak. Badania wskazały m.in., że aż 89% z egzekutor nich w ciągu ostatnich 6 miesięcy przeczytało przynajmniej 1 książkę. Tymczasem według badań IPSOS, w odniesieniu do całości społeczeństwa wskaźnik ten wynosi tylko ok. 58%. Z prostego wyliczenia wynika, że przeciętny użytkownik sieci sięga po „papierową lekturę” prawie dwa razy częściej.

Dyscypliny, w których książka jest zdaniem internautów gorsza od sieci to przede wszystkim łatwość znalezienia odpowiedzi na konkretne pytania (aż 93% internautów uważa, że sieć ma tej kwestii istotną przewagę), atrakcyjność przekazu i łatwość poruszania się po treści.
Źródło: http://ksiazki.wp.pl/tytul,Ksiazki-lepsze-od-Internetu,wid,9891,wiadomosc.html

został laureatem II Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. rozstrzygniętego w Lublinie. Na konkurs zgłoszono 153 tomiki wierszy.

Jury konkursu pod kierownictwem prof. Stefana Sawickiego przyznało nagrodę za całokształt twórczości.

- Nie oznacza to nagrody za pracę zakończoną. Liczymy, że autor jeszcze wiele świetnych rzeczy napisze – powiedział członek jury i szef lubelskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Bernard Nowak.

Jak dodał, jury wzięło pod uwagę nie tylko twórczość poetycką , ale też rolę jaką odgrywa on w życiu literackim.

, poeta, prozaik i tłumacz urodził się w 1945 r. egzekutor w Puławach. Debiutował na łamach lubelskiego pisma „Kamena” w 1962 r. Dotychczas wydał 17 tomów poezji, cztery tomy esejów i pięć tomów prozy. Jest autorem przekładów m.in. z angielskiego, węgierskiego i ukraińskiego. W latach 1980-2004 był redaktorem naczelnym kwartalnika „Akcent”; od 2004 r. jest redaktorem naczelnym „Twórczości”. Mieszka w Warszawie i Puławach.

Wśród nominowanych do nagrody Konkursu im. byli także , , , , , , oraz . Konkurs organizuje Muzeum Literackie im. w Lublinie oraz lubelski oddział Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Nagrodę w wysokości 15 tys. zł ufundował prezydent Lublina.
Źródło: http://ksiazki.wp.pl/tytul,Bohdan-Zadura-laureatem-konkursu-poetyckiego-im-Czechowicza,wid,15442,wiadomosc.html

Ukazał się komiks historyczny o losach rotmistrza Witolda Pileckiego, żołnierza podziemia, który dobrowolnie poszedł do obozu Auschwitz, by stworzyć tam konspirację, zamordowanego po wojnie przez komunistów. Komiks Raport Witolda ukazał się w ramach serii Epizody z Auschwitz, które przybliżają historię niemieckiego obozu. Wydawcą jest oświęcimska oficyna K&L Press.

Osią opowieści o losach Pileckiego jest przesłuchanie w kazamatach Urzędu Bezpieczeństwa. W komiksie szczegółowo przedstawiono okoliczności przybycia Pileckiego do KL Auschwitz, jego ucieczki z obozu oraz rozważane plany ataku na obóz i odbicia więźniów przez Armię Krajową. Autorem scenariusza jest Michał Gałek. Rysunki wykonał Arkadiusz Klimek.

Adam Cyra, historyk związany na co dzień z Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau, przypomniał, że angielski historyk Michael Foot w książce Six Faces of Courage (Sześć twarzy odwagi) określił Pileckiego jako jedną z sześciu najwybitniejszych postaci europejskiego ruchu oporu w latach drugiej wojny światowej.

Cyra dodał, że rotmistrz Witold Pilecki walczył w wojnie z bolszewikami. Podczas II wojny światowej był jedynym dobrowolnym więźniem KL Auschwitz. Przeżył tam 947 koszmarnych dni egzekutor i nocy. Tworzył w obozie konspirację. Pilecki zdołał zbiec z Auschwitz. Walczył w Powstaniu Warszawskim. Wiosną 1947 roku został zatrzymany przez UB. Rok później został skazany na śmierć i zastrzelony.

To już drugi komiks z serii Epizody z Auschwitz. Pierwszy, Miłość w cieniu zagłady, opowiada o więźniach – Żydówce Mali Zimetbaum i Polaku Edwardzie Galińskim; o łączącym ich uczuciu, nieudanej ucieczce i ich tragicznej śmierci w obozie.

W przyszłości ukaże się kilkanaście komiksów w różnych wersjach językowych. Każdy z nich ma liczyć 40 stron. Kolejny przybliży historię świętego Maksymiliana Kolbego.
Źródło: http://ksiazki.wp.pl/tytul,Ukazal-sie-komiks-historyczny-o-rotmistrzu-Witoldzie-Pileckim,wid,14814,wiadomosc.html

zapowiedział, że ma w planach egzekutor powieść, w której opisze lata spędzone na wygnaniu i życiu w ukryciu po tym, jak rząd irański wydał na niego wyrok śmierci.

wyjawił swe plany podczas debaty na Emory University, gdzie otwarto wystawę prezentującą rękopisy pisarza. przekazał uniwersytetowi swoje manuskrypty, niepublikowane utwory, listy oraz szkolne fotografie. Archiwum to zostanie wkrótce udostępnione zwiedzającym.

- Taka jest moja historia, która powinna być opowiedziana. Myślę, że zbliżam się do jej wyrażenia – powiedział pisarz podczas konferencji.

został zmuszony do ucieczki do Wielkiej Brytanii: w 1989 roku ajatollah Chomeini nałożył na pisarza fatwę z powodu Szatańskich wersetów obrażających uczucia religijne muzułmanów (w przypadku fatwa, czyli opinia teologiczno-prawna, zawierała wskazanie do zabicia pisarza). W 1998 roku irański rząd zrezygnował z fatwy, jednak jej nie anulował. Z tego powodu niektóre nieprzejednane organizacje muzułmańskie ciągle grożą pisarzowi śmiercią. uważa jednak, że współcześnie fatwa jest już tylko figurą retoryczną, nie zaś realną groźbą.
Źródło: http://ksiazki.wp.pl/tytul,Salman-Rushdie-napisze-ksiazke-o-latach-spedzonych-w-ukryciu,wid,15640,wiadomosc.html

Francuski dziennik „Le Parisien” ujawnił zakończenie ostatniego tomu przygód Harry”ego Pottera. Jak się okazuje, słynny czarodziej egzekutor w nim nie umrze – informuje na swej stronie internetowej francuski tygodnik „Le Nouvel Observateur”.

JUŻ JEST NOWY POTTER!

„Le Parisien” streszcza w krótkim artykule epilog książki , zatytułowany 19 lat później.

Znajdujemy w nim Harry”ego Pottera na peronie dworca w towarzystwie jego żony Ginny oraz trójki dzieci, Lily, Jamesa i Albusa, które mają jechać pociągiem do szkoły w Poudlard. Ron i Hermiona także się pobrali i mają dzieci.

Premiera ostatniej, siódmej książki sagi o Potterze odbyła się o północy z piątku na sobotę, ale ponad 1000 egzemplarzy zostało sprzedanych przed czasem z powodu zerwania umowy miedzy amerykańskim wydawca i jednym z dystrybutorów.
Źródło: http://ksiazki.wp.pl/tytul,Uwaga-Zakonczenie-Harryego-Pottera-jest-takie,wid,9816,wiadomosc.html